07/10/2026 Actualizado a las 18:02h.

Garazi Arrulak 'Dakigun hori' (Txalaparta) izenburu duen eleberria aurtkeztu du, lehen nobela eta helduen literaturan hirugarren liburua dena 'Gu orduko hauek' eta 'Lurraz beste' ipuin-liburuen ondoren. «Nola bukatzen du gazte arrunt batek komunitate sektario batean?». Galdera horretatik tiraka sortu du Arrulak liburua. Hala ere, «galdera horri ez zaio erantzuten», aurreratu zuen asteazken honetan Donostian egindako aurkezpenean.

Nobela kronikatua bezala deskribatu zuen 'Dakigun hori' Iratxe Retolaza editoreak. Kazetaritzan erabiltzen diren teknikak badute lekua Arrularen lehen nobelan. Idazle nafarrak (Tafalla, 1987) testu bat irakurri zuen liburuaren norabidea azaltzeko: «Dakigun hori ez da dakigun guztia. Dakigun hori asko izan arren, beti izanen da gehiago ez dakiguna. Dakigun hori beti da partziala, mugatua, kamutsa. Batzuetan nahiago genuke ez jakin».

Idoia da liburuaren protagonista, «gazte arrunt bat», idazlearen esanetan. «Dakiguna ez zaigu zuzenean agertzen eta bere inguru afektiboak kontatzen digu bere ibilbidea, bere autuak, erabakiak, nahiak eta ezinak. Ahots asko biltzen dira», xehatu zuen.

Arrulak ibilbide oparoa du literaturan, baina 'Dakigun hori' pauso berria da. «Liburua irakurri duten pertsona batzuk zera esan didade: 'Garazi Arrularen bila doan irakurleak ez du aurkituko'. Arnasa luzeko literatura nahi nuen, ipuinetan kabitzen ez zitzaidana. Istorio honetan badago ulertzeko saiakera bat, epaitu gabe. Bilaketa bat da».

Argitaletxearen hitzetan, «bizi ibilbide baten peskizan jartzen gaitu 'Dakigun hori': Idoiaren bizi aztarnak metatzen ditu idazle batek, sortzen den unetik helduarora arte. Idoiak komunitate sektario bat hartu du euskarritzat, eta bai hautu hori, bai horrek haren inguruan sortu duen krakatekoa ulertu nahi du idazleak. Gaztearen sinesmen bideetan eta erabakietan barrena garamatza, aroz aro eta geruzaz geruza, irakurlea aztarnategi batean arakatzera jarrarazteraino. Erabakimenaz galdekatzen gaitu liburuak, baita bizi hautuen geruza afektibo, sozial, ideologiko eta are existentzialez ere».