• Przekroczenie wieku emerytalnego nie zawsze skłania do zakończenia kariery zawodowej.
• Część osób nadal pracuje, rezygnując na pewien czas z pobierania świadczenia z ZUS.
• Taka decyzja ma zarówno swoje zalety, jak i konsekwencje, w tym brak możliwości korzystania z niektórych dodatków.

Osiągnięcie ustawowego wieku emerytalnego stawia przed seniorami wybór dotyczący ich dalszej drogi zawodowej. Kobiety, które ukończyły 60 lat, oraz mężczyźni po 65. urodzinach mogą: 

• zakończyć aktywność zawodową i wystąpić o emeryturę,
• kontynuować zatrudnienie bez pobierania świadczenia,
• łączyć pracę z otrzymywaniem emerytury.

Nie brakuje jednak osób, które po osiągnięciu odpowiedniego wieku decydują się pozostać na rynku pracy.

Trzeba jednak mieć na uwadze, że rezygnacja z przejścia na emeryturę oznacza nie tylko odroczenie wypłaty podstawowego świadczenia, ale również brak prawa do niektórych dodatkowych pieniędzy, w tym trzynastej i czternastej emerytury. Dalsze zatrudnienie może jednak zapewnić seniorom inne profity, zwłaszcza w zakresie rozliczeń podatkowych.

Jedną z dostępnych możliwości jest ulga PIT-0. Dzięki niej osoba, która osiągnęła wiek emerytalny, ale nadal pracuje i nie pobiera emerytury, może korzystać ze zwolnienia z podatku dochodowego od przychodów z pracy do kwoty 85 tys. zł rocznie - tłumaczy "Fakt".

Statystyki Ministerstwa Finansów wskazują, że podatkowe preferencje dla pracujących seniorów zyskują na popularności. W 2025 roku z PIT-0 skorzystało 178 tys. podatników. Rok wcześniej było ich 166 tys., natomiast w 2023 roku ulgę rozliczyło 160 tys. osób.

Wybór między pobieraniem emerytury a dalszym zatrudnieniem nie ma uniwersalnego rozwiązania i powinien uwzględniać indywidualne warunki finansowe seniora. Istotne są przede wszystkim wysokość wynagrodzenia oraz kwota emerytury, którą można byłoby otrzymywać po zakończeniu pracy. Przed podjęciem decyzji warto więc zestawić ze sobą potencjalne wpływy i sprawdzić, który wariant będzie korzystniejszy w konkretnej sytuacji.

"Fakt" porównał finansowe skutki obu rozwiązań dla różnych wysokości miesięcznych zarobków:

• przy wynagrodzeniu brutto w wysokości 4806 zł roczna oszczędność dzięki PIT-0 wynosi 2016 zł, natomiast maksymalna łączna wartość 13. i 14. emerytury to 3126 zł;
• zarabiając 5000 zł brutto miesięcznie, senior może uzyskać 2256 zł rocznej korzyści podatkowej, podczas gdy dodatkowe emerytury mogą przynieść maksymalnie 3126 zł;
• przy pensji brutto wynoszącej 6000 zł oszczędność z tytułu ulgi wzrasta do 3492 zł rocznie, przekraczając maksymalną korzyść z trzynastego i czternastego świadczenia, wynoszącą 3126 zł;
• osoba otrzymująca 7000 zł brutto miesięcznie może zaoszczędzić na PIT-0 4740 zł w skali roku, wobec maksymalnie 3126 zł z dodatkowych emerytur;
• przy miesięcznych zarobkach brutto na poziomie 8000 zł roczna korzyść podatkowa sięga 5976 zł, podczas gdy maksymalna wartość 13. i 14. emerytury wynosi 3126 zł.

Zestawienie wskazuje, że odroczenie przejścia na emeryturę może przynieść większe korzyści finansowe osobom z wyższymi dochodami. W ich przypadku kwota zaoszczędzona dzięki zwolnieniu podatkowemu PIT-0 może być wyższa niż suma dodatkowych świadczeń, z których rezygnują, pozostając aktywnymi zawodowo.

Odmienne zasady dotyczą seniorów prowadzących działalność gospodarczą. Przedsiębiorca, który chce skorzystać z PIT-0, musi zrezygnować z pobierania emerytury i jednocześnie kontynuować opłacanie składek na ubezpieczenia społeczne. Jak ocenia Piotr Juszczyk, ekspert podatkowy inFaktu, uzyskana w ten sposób oszczędność podatkowa nie będzie w takim przypadku wystarczająca, by pokryć ponoszone dodatkowo koszty.

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin