Dodaj do zaufanych źródeł w Google

Dzięki temu zobaczysz w Google więcej informacji od portalu Farmer

• Rolnicy i Copa-Cogeca wskazują, że poprawa dobrostanu zwierząt w UE musi iść w parze z finansowaniem w ramach.
• Wspólnej Polityki Rolnej, aby utrzymać opłacalność produkcji
  FBZPR apeluje o wspólną metodologię oceny dobrostanu: proste, mierzalne wskaźniki oraz jednolitą interpretację danych i ich weryfikację przez służby weterynaryjne.
• W dyskusji pojawiły się wątpliwości o naukowe podstawy zaleceń (m.in. dla indyków) oraz o skutki ograniczania transportu żywych zwierząt dla handlu i konkurencyjności UE.

Podczas spotkania Komisja Europejska przedstawiła możliwości wspierania inwestycji w dobrostan zwierząt w ramach Wspólnej Polityki Rolnej. Znaczenie tych instrumentów podkreśliła również organizacja Copa-Cogeca, wskazując, że finansowanie pomaga wdrażać rozwiązania poprawiające warunki utrzymania zwierząt.

Zdaniem FBZPR podnoszenie standardów dobrostanu powinno być powiązane z realnym wsparciem finansowym i jasnymi regulacjami. Gospodarstwa różnią się skalą produkcji, strukturą i możliwościami inwestycyjnymi, dlatego wymagania powinny uwzględniać również ich sytuację ekonomiczną.

– Wspólna Polityka Rolna powinna pomagać producentom we wdrażaniu zmian, tak aby poprawa warunków utrzymania zwierząt szła w parze z utrzymaniem opłacalności i konkurencyjności produkcji na rynku globalnym – podkreśla Adam Drosio, ekspert FBZPR. 

Jednym z ważnych tematów była jakość danych wykorzystywanych do oceny dobrostanu zwierząt. Jak wskazywano podczas spotkania, samo stworzenie wspólnej bazy danych nie wystarczy, jeśli poszczególne państwa będą zbierać i interpretować informacje według różnych zasad.

Zdaniem przedstawicieli FBZPR wskaźniki dobrostanu powinny być proste, mierzalne i możliwe do jednolitej interpretacji. Wspólna metodologia powinna obejmować nie tylko pomiar i gromadzenie danych, lecz także ich weryfikację przez właściwe służby weterynaryjne.

Takie podejście pozwoliłoby ograniczyć ryzyko rozbieżnych ocen oraz ułatwić porównywanie wyników między państwami członkowskimi. Według relacji Federacji Komisja Europejska uznała tę kwestię za istotną i zadeklarowała jej uwzględnienie w dalszych pracach.

Wątpliwości dotyczące jakości podstaw naukowych pojawiły się w dyskusji o wskaźnikach dobrostanu indyków. Jak informuje FBZPR, ze względu na luki w dostępnej wiedzy naukowej Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności, czyli EFSA, przy opracowywaniu części rekomendacji korzystał z wyników badań dotyczących innych gatunków drobiu.

Rodzą się więc pytania o to, na ile takie ustalenia można bezpośrednio przenosić na produkcję indyków. W ocenie uczestników dyskusji potrzebne są dalsze badania, które pozwolą formułować zalecenia dopasowane do biologicznych potrzeb tego gatunku i rzeczywistych warunków utrzymania.

Dla hodowców istotne jest, aby nowe wymagania miały uzasadnienie naukowe i uwzględniały specyfikę poszczególnych gatunków, zamiast opierać się na niepełnych lub pośrednich danych.

Podczas spotkania poruszono również kwestię możliwości zastępowania transportu żywych zwierząt przewozem tusz i mięsa. W dyskusji podkreślano potrzebę jednolitego stosowania i egzekwowania obowiązujących w UE przepisów dotyczących dobrostanu podczas transportu. Zwrócono też uwagę na możliwość wykorzystania narzędzi cyfrowych do monitorowania warunków przewozu.

Przedstawiciele hodowców wskazywali, że transport żywych zwierząt odpowiada na konkretne potrzeby odbiorców. Ograniczenie dostaw z UE może, ich zdaniem, doprowadzić do przejęcia części rynków przez producentów z państw trzecich.

Dlatego FBZPR postuluje analizę społeczno-gospodarczych skutków ewentualnego zastępowania transportu zwierząt przewozem mięsa i tusz. Ocena powinna uwzględniać wpływ takich zmian na handel międzynarodowy oraz konkurencyjność europejskich gospodarstw. Wskazano także na potrzebę wsparcia Komisji Europejskiej w kwestiach związanych z tranzytem przez granice UE.

Według FBZPR dalsza poprawa dobrostanu zwierząt wymaga współpracy

• instytucji unijnych,
• naukowców,
• służb weterynaryjnych,
• producentów rolnych.

Kluczowe mają być rzetelne dane, badania naukowe, wspólne zasady oceny oraz finansowanie pozwalające wdrażać zmiany w gospodarstwach.

Dla hodowców ważne jest nie tylko podnoszenie standardów, ale również zapewnienie, że nowe wymagania będą możliwe do zastosowania w praktyce i nie osłabią konkurencyjności unijnej produkcji na rynkach światowych.

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.