Dodaj do zaufanych źródeł w Google

Dzięki temu zobaczysz w Google więcej informacji od portalu InfoDent24.pl

• Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odmówił prawa do rozliczenia soczewek kontaktowych jako kosztów uzyskania przychodów dentysty
• Fiskus wskazał, że korekcja wady wzroku ma charakter osobisty i nie spełnia warunku związku przyczynowo-skutkowego z przychodem z usług stomatologicznych
• Interpretacja wpisuje się w rygorystyczne podejście do wydatków medycznych samozatrudnionych, mimo pracy przy mikroskopie i w środowisku aerozoli

Współczesna stomatologia opiera się na precyzji, mikroskopach zabiegowych i nowoczesnych technologiach. Dla lekarzy dentystów oznacza to jednak nie tylko inwestycje w sprzęt, ale i codzienne wyzwania ergonomiczne.

Problem, z którym mierzą się specjaliści branży stomatologicznej, doskonale ilustruje niedawna sprawa rozpatrywana przez organy podatkowe. Z wnioskiem o wydanie interpretacji indywidualnej wystąpił lekarz dentysta prowadzący własną działalność gospodarczą. W swojej praktyce na co dzień wykorzystuje on mikroskop zabiegowy, który wymaga niezwykłej precyzji i idealnej ostrości widzenia.

Z uwagi na wadę wzroku lekarz stanął przed istotnym dla niego problemem: fakt, że nosił tradycyjne okulary sprawił mu trudności w korzystaniu z mikroskopu.

Wymóg wykonywania zabiegów zgodnie z najwyższymi standardami sztuki medycznej i z należytą starannością zmuszał dentystę do stosowania soczewek kontaktowych.

Dodatkowym czynnikiem ryzyka w gabinecie stomatologicznym jest specyficzne środowisko pracy – podczas opracowywania tkanek zębów w powietrzu unosi się aerozol oraz drobne cząstki materiałów, co dodatkowo naraża narząd wzroku.

Zdaniem lekarza, zakup soczewek nie wynikał wyłącznie z prywatnych potrzeb korygowania wady wzroku, lecz wprost ze specyfiki technologii wykorzystywanej w działalności gospodarczej.

Jak się okazuje, nawet jeśli specyfika zawodu – praca w powiększeniu oraz w środowisku pełnym aerozoli – uniemożliwia korzystanie z tradycyjnych okularów, fiskus ma specyficzny pogląd na taką sytuację.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydał jednoznaczną interpretację, w której odmówił stomatologom prawa do rozliczania zakupu soczewek kontaktowych w ramach kosztów uzyskania przychodów.

W uzasadnieniu wskazał, że kluczowym kryterium przy zaliczaniu wydatków do kosztów uzyskania przychodów (zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o PIT) jest istnienie wyraźnego, obiektywnego związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy wydatkiem a osiąganym przychodem.

Organ podatkowy podkreślił, że:

• Wydatki uwarunkowane stanem zdrowia podatnika – w tym korekcja wady wzroku – mają charakter osobisty;
• Osoba borykająca się z wadą wzroku musi ponosić koszty jej korekcji (zakup okularów czy soczewek) niezależnie od tego, czy prowadzi działalność gospodarczą, czy też nie;
• Bezpośrednim celem zakupu soczewek jest ochrona zdrowia i wzroku, a nie generowanie przychodów z usług stomatologicznych.

Fiskus zaznaczył, że choć podatnik wykorzystuje soczewki podczas pracy w gabinecie, to sam zakup jest uwarunkowany przede wszystkim stanem zdrowia. W konsekwencji próba odliczenia takich wydatków od podstawy opodatkowania oznacza próbę przerzucenia prywatnych kosztów egzystencji na Skarb Państwa.

Interpretacja ta wpisuje się w długą linię rygorystycznych orzeczeń dotyczących wydatków medycznych i ochronnych osób samozatrudnionych.

Mimo że przepisy BHP wymieniają soczewki kontaktowe w pewnych specyficznych warunkach jako środki ochrony, prawo podatkowe w Polsce rygorystycznie oddziela wydatki na leczenie i korekcję wad wzroku od kosztów prowadzenia firmy.

Dla lekarzy dentystów, którzy ze względu na specyfikę pracy przy mikroskopach czy lupach stomatologicznych muszą inwestować w alternatywne formy korekcji wzroku, oznacza to jedno: koszty te muszą w całości pokrywać z własnej kieszeni, bez możliwości pomniejszenia podatku dochodowego.

Sygnatura akt: 0113-KDIPT2-1.4011.706.2026.1.RK

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.