• Stowarzyszenie ochrony przyrody wypuściło 42 owce kameruńskie w rezerwacie w Dolnej Saksonii, by ograniczyć zarastanie terenów i wspierać bioróżnorodność.
• Inspekcja weterynaryjna stwierdziła brak opieki nad zwierzętami: bez stałego dostępu do wody i paszy, bez schronień, z chorobami i pasożytami. 17 owiec padło z głodu.
• Wyższy Sąd Administracyjny Dolnej Saksonii uznał, że owce kameruńskie są rasą udomowioną i muszą być traktowane jak zwierzęta hodowlane.

Ta sprawa budziła ogromne emocje w środowisku rolniczym w Niemczech, bo unaoczniać miała podwójne standardy w stosowaniu prawa wobec rolników-hodowców i wobec tych, którzy mienią się być obrońcami zwierząt.

Stowarzyszenie ochrony przyrody postanowiło wypuścić na wolność stado 42 owiec kameruńskich na terenie rezerwatu w Dolnej Saksonii. Owce miały nie dopuścić do zarastania naturalnych terenów i służyć utrzymaniu bioróżnorodności. Podobnych działań w Europie prowadzi się wiele i to z dobrym skutkiem, ale ten eksperyment miał tragiczne skutki. Dlaczego?

Otóż niemieccy aktywiści uznali, że owce kameruńskie to dzikie zwierzęta, które doskonale poradzą sobie same na wolności, i należy je zostawić tam bez żadnej ingerencji człowieka. W efekcie 17 owiec padło z głodu, a reszta stada była wycieńczona wskutek niedożywienia, pasożytów, chorób, odwodnienia i skrajnych warunków bytowych – czytamy w Agrarheute.

Tak stwierdziła inspekcja weterynaryjna, zaalarmowana przez okolicznych mieszkańców. Weterynarze po wizycie na miejscu raportowali, że stowarzyszenie w żaden sposób nie sprawowało opieki nad zwierzętami. Owce nie miały stałego dostępu do wody i paszy, nie zapewniono im żadnych schronień przed deszczem i mrozem, nie miały zapewnionej opieki weterynaryjnej. Lekarze potwierdzili u ocalałych sztuk „całkowite wyczerpanie fizyczne”, brak rezerw tłuszczu i inwazję pasożytów.

Teren nie był ogrodzony, więc stado biegało samopas, narażone na wypadki i ataki innych zwierząt. Brak kontaktu z człowiekiem sprawił zaś, że zwierzęta były całkowicie zdziczałe, co utrudniało podjęcie właściwych działań.

Inspekcja weterynaryjna nakazywała ekologom podjęcie odpowiednich działań, by zapewnić odpowiedni dobrostan owcom, ale ci wielokrotnie się od nakazów odwoływali. W rezultacie sprawa trafiła do sądu. A tam ekolodzy znów przekonywali, że owca kameruńska to „dzikie zwierzę”, które doskonale potrafi samo o siebie zadbać w warunkach naturalnych i nie jest potrzebna żadna ingerencja ludzi. Organizacja utrzymywała również w procesie, że nie zgadza się z opinią weterynarzy, bo owce miały do dyspozycji bogate w pasze pastwiska, więc nie padały z głodu, lecz z jakichś innych, nieznanych przyczyn. Stowarzyszenie przekonywało wreszcie, że nie stać go na spełnienie wymogów, jakie nakazała inspekcja weterynaryjna.

Wyższy Sąd Administracyjny Dolnej Saksonii nie okazał absolutnie żadnego zrozumienia dla tych argumentów – donosi Agrarheute. Sędzia orzekł, że zgodnie z powszechną wiedzą owce kameruńskie są udomowioną rasą owiec i są zwierzętami hodowlanymi. Tak należało je traktować i zapewnić im opiekę i dobrostan zgodny z obowiązującymi standardami prawa. Twierdzenie prezesa stowarzyszenia, że mogą istnieć inne przyczyny śmierci owiec, sąd odrzucił jako „absurdalne i czysto spekulacyjne”. Sąd wreszcie uznał, że skoro stowarzyszenie nie jest w stanie zapewnić stadu wymaganych warunków opieki i dobrostanu, to nie może dalej utrzymywać tych owiec.

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.