İç politika yoğunluğunda gündemdeki yerini koruyan “terörsüz Türkiye” süreci Meclis yasama yılının sonunda en kritik aşamasına girdi.

AKP sözcüsü Ömer Çelik önceki gün şu cümleleri kullandı:

“Daha ince bir işçilik aşamasındayız. Mesele yeni başlıyor!”

İki yıla yaklaşan sürecin “Yeni başlıyor” şeklinde ağustos ayına taşınması her anlama geliyor.

Neden böyle bir açıklama gereği duyuldu?

Çünkü DEM Parti ve etrafındaki yelpazeyi sabırsızlandıran, sürecin yasasına ilişkin bir taslak söz konusu.

Son anda bir değişiklik olmazsa 3 Ağustos Pazartesi günü taslak hakkında ayrıntılı bilgimiz olacak.

***

Konuyu ABD’nin Ankara Büyükelçisi Tom Barrack’ın vurguladığı şekliyle, dört ülke boyutuyla ele alalım.

ABD, İran, Irak, Suriye ve Türkiye’deki Kürtleri bir araya getirip kendisinin kontrolü altında olacak bir uydu devlet hayalini saklamadı. Bu, Büyük Ortadoğu Projesi’nin (BOP) Fas’tan Afganistan’a dek tüm coğrafyayı parçalayıp yeniden yapılandırmayı hedefinin bir parçası.

Özellikle son bir yıl içinde yaşananlar dikkate alındığında ABD açısından ana hedef İran görünüyordu. Haziran 2025’teki 1., Şubat 2026’daki 2. İran savaşlarında İran’da molla rejiminin yıkılıp yıkılmayacağı sorusuna yanıt baskındı. Bunun alt hedefinde İran içindeki Kürtlerin rejime karşı ayaklandırılması ve İran’ın parçalanması vardı. Trump, İran’daki Kürt gruplara silah ulaştırıp rejimi çökertmeyi amaçladıklarını birkaç kez yineledi. En son 10 Mayıs 2026’da, “Kürtler beni hayal kırıklığına uğrattı. Onlar üzerinden protestoculara silah gönderdik ama ulaşmadı. Bunun işe yaramayacağını söylemiştim” dedi.

ABD iki kez yenildiği İran’a ağustosta üçünce kez saldırmaya hazırlanıyor.

İran bu plana karşı önlem alırken Irak’taki Kürt bölgesini de kıskaca aldı. Ülkesine oradan saldırı düzenlenebileceğini hesaplayarak hareket ediyor. Bağdat yönetimi de bundan rahatsız değil! Merkezi olarak güçlenme arayışında. Petrol gelirinde kuzeyin payını azaltmaktan ek vergiler koymaya kadar bu amaca dönük pek çok adım attı.

Suriye’de de Kürtler büyük baskı gördükleri Esad rejiminden sonra Şara döneminde bölgesel haklar elde etmeyi hayal ederken Şam yönetiminin Kürtçe yerleşim yeri adlarını Arapçaya çevirmeye başlaması dikkat çekici.

***

İşte böyle bir coğrafya gerçeğinde Türkiye’de iktidar, terörü tümüyle gündemden düşürüp kalıcı bir barış için süreç başlattı.

Dört ülkedeki Kürtler açısından baktığımızda şunlar söylenebilir:

1- Türkiye, kuruluş temelleri itibarıyla etnik bir ayrıma gitmedi.

2- PKK terörünün yarattığı acılar iç savaşa dönüşmedi. Bütün hükümetler buna büyük önem verirken Kürtlerin de birlikte yaşama duygusu hep baskın oldu.

3- İran, Irak ve Suriye’deki Kürtler kimliklerini dile getiremeyecek kadar ağır sorunlarla karşılaşırken bazı haklar elde etmeyi demokrasi mücadelesinin parçası haline getiremediler. O ülkelerde mümkün değildi. İran savaşları Kürtlerin bu yönde bir birikim ve gücünün olmadığını ortaya koydu.

4- Son bir yıl, dört ülkenin her birinin başka gerçeği olduğunu, Türkiye’ninse tamamen ayrı bir yapıda olduğunu daha net gösterdi.

5- Kürtler, ABD’ye güvenerek barış ve ilerleme sağlanamayacağını ne zaman anlar sorusunu çengelli bırakalım.

6- Ülkemizde kurduğumuz ortak yaşam bağlarından daha güçlü ve değerli hiçbir şey yoktur. Türkiye’de barışı ve demokrasiyi güçlendirmek için önce emperyalist ülkelerin planlarına karşı çıkmak gerekir. 3 Ağustos’ta açıklanması beklenen taslağa bu pencereden bakıp payımıza düşen katkıyı koyacağız!