«Ναι, είχα μια κλήση να πάω στο αστυνομικό τμήμα μέσα στην επταετία της χούντας, πήγα και έτρεμα, γιατί το να είσαι μουσικός τότε το μόνο που δεν ήθελες ήταν μπλέξιμο με τέτοια πράγματα· ήταν μια απολυταρχική κατάσταση, αν έμπλεκες έμπλεκες», θυμάται ο Κώστας Τουρνάς, περιγράφοντας την πίεση της εποχής και το πώς οι POLL κινήθηκαν μέσα σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο πολιτικό περιβάλλον, όπου ακόμη και ένα τραγούδι μπορούσε να γίνει αφορμή για ανάκριση.

«Προσποιούμουν τον ελαφρόμυαλο, τον χαζούλη, έλεγα “το τραγούδι Έλα Ήλιε μου λέει για τα πουλιά που δεν θέλουν να είναι σε κλουβιά” και τελικά ο άνθρωπος μάλλον θεώρησε ότι έχει απέναντί του κάτι αθώο και μου είπε “εντάξει, πηγαίνετε”», συνεχίζει, περιγράφοντας πώς βγήκε χωρίς επιπτώσεις από μια διαδικασία που, όπως λέει, «εκείνη την ώρα δεν ήταν καθόλου εύκολη ούτε ευχάριστη».

Ο Κώστας Τουρνάς μιλάει στο Επί Σκηνής του CNN Greece.

Στο ίδιο πλαίσιο μιας ζωής που δεν ακολούθησε ποτέ απόλυτα σχεδιασμένες διαδρομές, ο Τουρνάς εξηγεί ότι ακόμη και οι μεγάλες αποφάσεις του δεν ήταν αποκομμένες από τις συνθήκες και τις ανάγκες της εποχής:

«Κατ’ αρχάς όταν ξεκίνησα να μαθαίνω μουσική ήταν σαν ένα χόμπι· όταν έφτασα 15–16 και άρχισα να παίζω επαγγελματικά, πάλι δεν υπήρχε μια απόφαση, η ζωή σε πήγαινε, δεν την αποφάσιζες εσύ», λέει, περιγράφοντας μια πορεία όπου η μουσική δεν εμφανίστηκε ως επιλογή αλλά ως εσωτερική έλξη που τον παρέσυρε.

Αναφερόμενος στα οικογενειακά χρόνια και στη δύσκολη πραγματικότητα της εποχής, συμπληρώνει:

«Οι γονείς μου το έβλεπαν αρχικά σαν χόμπι, κάτι σαν τα γαλλικά και το πιάνο, γιατί δεν υπήρχε τότε η αίσθηση ότι ένας μουσικός μπορεί εύκολα να ζήσει· ειδικά σε μια οικογένεια που δεν ήταν εύπορη, το ερώτημα ήταν πάντα “πώς θα ζήσεις από αυτό;”», σημειώνοντας ότι ακόμη και όταν είπε στον πατέρα του πως θέλει να γίνει μουσικός, η απάντηση ήταν ρεαλιστική και ανήσυχη για το μέλλον του.

Ο Κώστας Τουρνάς μιλάει στο Επί Σκηνής του CNN Greece.

Κλείνοντας την εικόνα της πορείας του, ο Τουρνάς τονίζει ότι τίποτα δεν είχε τότε καθαρό ορίζοντα:

«Ακόμα και όταν γράφτηκε το “Άνθρωπε Αγάπα”, δεν ήξερα τι είναι αυτό, δεν ήξερα αν είναι αρχή, αν έχει προοπτική· τα πράγματα συνέβαιναν μαζί με την επιθυμία μου και με συνθήκες που, σε εισαγωγικά, ήταν μοιραίες», λέει, περιγράφοντας μια διαδρομή όπου η μουσική και η ζωή διαμορφώνονταν ταυτόχρονα, χωρίς βεβαιότητες αλλά με συνεχή κίνηση προς τα εμπρός.

Σήμερα, μιλώντας για την τεχνητή νοημοσύνη, Ο Κώστας Τουρνάς τη βλέπει ως εργαλείο με δύο όψεις:

«θα βοηθήσει εξαιρετικά την ιατρική, μιλάω για επεμβατικότητα, μιλάω για θεραπείες, μιλάω για μυστικά που ακόμα δεν έχουν αποκαλυφθεί», αλλά ταυτόχρονα σημειώνει ότι «δεν ξέρω αν αυτό μας βοηθάει ή μας κάνει λίγο πιο νωθρούς».