Υπάρχει ένας καλός λόγος για τον οποίον οι τιμές του πετρελαίου ποτέ δεν βρυχήθηκαν τόσο δυνατά όσο θα μπορούσαν κατά τη διάρκεια της κρίσης στα Στενά του Ορμούζ: η Κίνα.

Η Λαϊκή Δημοκρατία μείωσε τις εισαγωγές αργού πετρελαίου και άντλησε από τα δικά της τεράστια αποθέματα.

Τώρα, όμως, το diesel είναι αυτό που βρίσκεται σε έλλειψη, προκαλώντας σεισμό στις οικονομίες των ΗΠΑ και της Ευρώπης. Θα μπορούσε η Κίνα να έρθει για μια ακόμα φορά να σώσει την κατάσταση;

Θεωρητικά, ναι θα μπορούσε. Ο λόγος που το diesel βρίσκεται σε έλλειψη παγκοσμίως είναι επειδή οι εγκαταστάσεις που είναι διαθέσιμες για τη διύλιση του αργού πετρελαίου και μετατροπή του στο προτιμώμενο καύσιμο για τα φορτηγά, τα λεωφορεία και τα τρένα, ήδη λειτουργούν στο μέγιστο των δυνατοτήτων τους.

Πολλά ρωσικά διυλιστήρια, που προηγουμένως ήταν υπερπαραγωγοί diesel, έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας λόγω των επιθέσεων από την Ουκρανία. Η Κίνα, ωστόσο, έχει άφθονη πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα. Ακόμα και προτού ξεκινήσουν οι ΗΠΑ τον πόλεμό τους με το Ιράν, η χώρα είχε περισσότερα διυλιστήρια από αυτά που χρειάζονταν για να καλύψει τις εγχώριες ανάγκες της σε παράγωγα πετρελαίου.

Οι περικοπές της σε εισαγωγές αργού και εξαγωγές προϊόντων έχουν αφήσει πολλές μονάδες σε ημιαδράνεια· συνολικά τα 13 εκατ. βαρέλια ημερησίως που παράγουν είναι 2,3 εκατ. βαρέλια λιγότερα σε σχέση με τον περασμένο Φεβρουάριο, σύμφωνα με εκτιμήσεις της WoodMackenzie.

Υπάρχει μια προφανής οικονομική ευκαιρία για τα διυλιστήρια εδώ. Οι τιμές για τα διυλισμένα προϊόντα, ιδιαίτερα το diesel, έχουν σημειώσει κατακόρυφη άνοδο από την αρχή του έτους, ξεπερνώντας κατά πολύ την τιμή του αργού πετρελαίου.

Βάσει της τρέχουσας διαφοράς τιμής μεταξύ του αργού πετρελαίου και των προϊόντων στην Ασία, η προσθήκη αυτών των 2,3 εκατ. βαρελιών ημερησίως θα δημιουργούσε περίπου 70 εκατ. δολάρια την ημέρα σε μικτά περιθώρια διύλισης για τα κινεζικά διυλιστήρια, δηλαδή περίπου 25 δισ. δολάρια ετησίως σε ετησιοποιημένη βάση.

Το πρόβλημα είναι πως τα κινεζικά διυλιστήρια δεν είναι ελεύθερα να κυνηγήσουν το κέρδος στον ίδιο βαθμό που είναι τα αντίστοιχα αμερικανικά και ευρωπαϊκά. Οι εισαγωγές και εξαγωγές της χώρας πράγματι έχουν αρχίσει να αυξάνονται σταδιακά, αλλά η στρατηγική προτεραιότητα της κυβέρνησης φαίνεται να είναι η αναπλήρωση των εξαντλημένων αποθεμάτων της.

Και αφού το Πεκίνο έχει σημαντικό λόγο στις δραστηριότητες των διυλιστηρίων, είναι πιθανό να αποφύγει οποιεσδήποτε κινήσεις που θα οδηγούσαν σε περαιτέρω αύξηση της τιμής του αργού πετρελαίου. Αυτό θα περιλάμβανε το να «ρουφήξει» μερικά εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως από την παγκόσμια αγορά για να παράγει κερδοφόρο diesel.

Η Κίνα εισάγει 8,4 εκατ. βαρέλια ημερησίως, με βάση τα στοιχεία του Ιουλίου, άρα μια αύξηση 10 δολαρίων/βαρέλι θα εξάλειφε τα εμπορικά κέρδη από την ενεργοποίηση της πλεονάζουσας ικανότητας διύλισης.

Επομένως, θα ήταν ανόητο να περιμένει κανείς τον… από Κίνας θεό σε ό,τι αφορά την πιεσμένη αγορά diesel. Τούτου λεχθέντος, οι επενδυτές που έχουν οδηγήσει σε αύξηση των τιμών διυλιστηρίων όπως η Neste Oil και η Repsol κατά περίπου 60% φέτος, δεν θα πρέπει να ξεχνούν πως τα κίνητρα μπορούν να αλλάξουν και πως η αδρανής ικανότητα της Κίνας είναι επιλογή και όχι ανάγκη.

Αν οι ροές πετρελαίου από τα Στενά του Ορμούζ ανακάμψουν ή αν η Κίνα κρίνει πως η αγορά είναι αρκετά σταθερή για να ανεχθεί κάποια επιπλέον ζήτηση, μπορεί να μην χρειαστεί πολύς χρόνος για να πέσουν απότομα οι τιμές του diesel.