Źródło: medicalexpress/infodent24.pl Opublikowano: 16-06-2026, 13:26

• Rozprawa doktorska z Uniwersytetu w Göteborgu łączy cukrzycę ze stanem zapalnym i gorszym zdrowiem jamy ustnej, w tym periimplantitis wokół implantów
• W cukrzycy typu 1 ryzyko paradontozy i utraty zębów rośnie przy słabej kontroli glikemii (dobra kontrola może łagodzić skutki choroby widoczne w jamie ustnej)
• W cukrzycy typu 2 ryzyko utraty zębów jest wysokie nawet przy skrupulatnej kontroli cukru, a pacjenci z implantami trafiają do grupy wysokiego ryzyka powikłań

Cukrzyca drastycznie zwiększa ryzyko utraty zębów i odrzucenia implantów. Nowe badania ze Szwecji

Osoby zmagające się z cukrzycą są znacznie bardziej narażone na choroby przyzębia, utratę zębów oraz problemy z implantami stomatologicznymi. Najnowsze wnioski płynące z obszernej rozprawy doktorskiej, obronionej na Uniwersytecie w Göteborgu, nie pozostawiają złudzeń: opieka stomatologiczna powinna stać się nieodłącznym elementem leczenia diabetologicznego.

Badanie, przeprowadzone przez specjalistkę periodontologii, Annę Trullenque Eriksson, opiera się na analizie gigantycznej bazy danych z siedmiu szwedzkich rejestrów. Obejmują one długi okres i wyróżniają się bardzo wysokim stopniem wiarygodności danych. Wnioski z pracy naukowej wyraźnie łączą ogólnoustrojowy stan zapalny wywołany cukrzycą z pogorszeniem zdrowia jamy ustnej, w tym z tzw. periimplantitis (zapaleniem tkanek otaczających implant).

Naukowcy przeanalizowali przypadki pacjentów z cukrzycą typu 1 (ponad 86 tys. osób, średnia wieku 43 lata) oraz typu 2 (ponad 786 tysięcy osób, średnia wieku 60 lat). Wyniki wskazują, że jakość wyrównania glikemii (poziomu cukru we krwi) odgrywa decydującą rolę:

Cukrzyca typu 1: Pacjenci ze słabą kontrolą poziomu cukru mieli znacznie wyższe ryzyko paradontozy i utraty zębów w porównaniu do grupy kontrolnej bez cukrzycy. Co ciekawe, u osób stale utrzymujących prawidłową glikemię to ryzyko nie było podwyższone.

Cukrzyca typu 2: Tutaj sytuacja wygląda gorzej. Ryzyko rozwoju paradontozy i wypadania zębów było wyższe niezależnie od tego, jak skrupulatnie pacjent kontrolował poziom cukru. Oczywiście przy złej kontroli korelacja ta była najsilniejsza.

Warto zauważyć, że działa to w obie strony – zaawansowana paradontoza została powiązana ze zwiększonym ryzykiem wystąpienia powikłań cukrzycowych, takich jak uszkodzenia wzroku czy nerek.

Badanie pokazało jak duży odsetek badanych stracił co najmniej jeden ząb w ciągu dekady:

Grupa badana cukrzyca typu 1
Zła kontrola cukru 43,5 proc.
Dobra kontrola cukru 25,3 proc.
Brak cukrzycy (kontrola) 29,0 proc. 

Grupa badana cukrzyca typu 2
Zła kontrola cukru 54,9 proc.
Dobra kontrola cukru 44,0 proc.
Brak cukrzycy (kontrola) 37,8 proc.  

W skrajnych przypadkach (utrata pięciu lub więcej zębów) odsetek u pacjentów z cukrzycą typu 2 przy złej kontroli glikemii wynosił aż 12,6 proc., w porównaniu do zaledwie 3,7 proc. w zdrowej populacji.

Szczególnie nowatorskim aspektem badań są wnioski dotyczące implantologii. Okazuje się, że pacjenci z cukrzycą (obu typów) posiadający implanty zębowe są w grupie wysokiego ryzyka wystąpienia stanów zapalnych wokół implantu oraz jego całkowitej utraty.

Zła kontrola poziomu cukru jest głównym czynnikiem prowadzącym do niepowodzenia terapii. Cukrzyca spowalnia procesy gojenia i osłabia integrację tytanowej śruby z kością szczęki.

- W środowisku stomatologicznym większość osób ma świadomość związku między cukrzycą a pogorszonym stanem jamy ustnej. Nasze dane potwierdzają tezę, że opieka stomatologiczna powinna być częścią strategii zapobiegania powikłaniom cukrzycy – podkreśla autorka badań, Anna Trullenque Eriksson.

Wnioski płynące z Uniwersytetu w Göteborgu stanowią jasny sygnał dla systemów opieki zdrowotnej: potrzebna jest znacznie ściślejsza współpraca pomiędzy lekarzami diabetologami a lekarzami dentystami.

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.