W tym artykule piszemy o:

• Blokada cieśniny Ormuz odbija się na branży górnictwa metali.
• Ceny kwasu siarkowego dramatycznie wzrosły.
• Na wojnie zarobią chińskie huty.

Od ponad sześciu tygodni ruch statków poprzez cieśninę oddzielającą Iran od Omanu niemal zamarł. Miliony ton towarów eksportowanych do i z krajów Zatoki Perskiej czeka. Dotyczy to także wielu produktów chemicznych wytwarzany przy okazji przerobu ropy naftowej i gazu ziemnego.

Jednym z takich produktów jest siarka. Z niej zaś produkuje się między innymi kwas siarkowy. I właśnie ceny tego związku szybują. W Szanghaju kwas siarkowy 98-procentowy podrożał od końca lutego (rozpoczęcie wojny) aż o ponad 100 proc.! Za tonę związku trzeba zapłacić obecnie prawie 1200 zł. Przed wojną ta sama ilość kwasu kosztowała około 570 zł.

Jak przyznają analitycy, wzrost cen to jeden problem, drugim jest to, że kwasu w niektórych lokalizacjach zaczyna po prostu brakować. Bliski Wschód odpowiada bowiem za aż 24 proc. światowej produkcji siarki. Bez niej proporcjonalnie o tyle samo spadła podaż kwasu siarkowego.

Dlaczego jednak związek ten jest kluczowy dla górnictwa? Wykorzystywany jest bowiem w rafinacji metali, sam jest także ważnym związkiem w produkcji górniczych materiałów wybuchowych. O ile tych drugich przynajmniej na razie nie brakuje, to z rafinacją są już problemy.

Szczególnie ważną rolę kwas siarkowy odgrywa bowiem w procesie ługowania. Związek jest wykorzystywany jako swego rodzaju rozpuszczalnik. Dzięki temu górnicy mogą np. „wypłukiwać” metale ze złóż o niskiej zawartości cennych pierwiastków.

Choć do procesu ługowania używa się także innych związków, m.in. zasad czy cyjanków kwas siarkowy jest tu bardzo ważny.

Sam problem dotyka producentów w różnym stopniu. Ługowanie wykorzystuje i polski KGHM jednak w odróżnieniu od wielu innych producentów nasz koncern nie ma powodów do obaw. Wynika to z tego, że spółka ma cały ciąg produkcyjny w tym własne huty. A właśnie przy okazji odsiarczania ich spalin KGHM pozyskuje znaczące ilości związku.

Jednak nie wszędzie sytuacja wygląda tak różowo. Coraz więcej firm górniczych informuje o problemach i decyduje się nawet na ograniczenie produkcji. Szczególnie dotknięte zostały trzy obszary.  Wszystkie w mniejszym lub większym stopniu nie posiadają własnych źródeł kwasu siarkowego.

Których producentów metali wojna na Bliskim Wchodzie boli najbardziej?

• Spore problemy mają mniejsze kopalnie i rafinerie niklu w Indonezji. Z danych firmy analitycznej Argus wynika, że ceny siarki i jej pochodny w Indonezji  już po kilku dniach wojny wzrosły tam o ponad 20 proc. Teraz jest to ponad 100-120 proc. Pojawiły się również problemy z dostępnością związku.
• Jeszcze większe problemy mają producenci miedzi i złota w Afryce. W pierwszych dniach wojny cena siarki wzrosła tam o 66 proc. Obecnie wzrosty sięgają nawet 200 proc.

Z niepokojem obserwują rosnące ceny kwasu siarkowego i ograniczenia dostępności producenci metali z obu Ameryk.

Szczególnie niepokoi się Chile, które jest jednym z większych na świecie importerów kwasu siarkowego. Czołowa chilijska spółka górnicza Antofagasta Minerals (produkuje nieco mniej miedzi niż nasz KGHM, 653 tys. ton w ubiegłym roku) poinformowała, że ​​jej największym zmartwieniem oprócz rosnących cen paliw są gwałtownie rosnące ceny kwasu siarkowego.

Ile zakładów górniczych może mieć problem z produkcją z powodu braku kwasu? Analitycy nie podają szczegółów. Jednak zamykanie zakładów może być konieczne w niektórych rejonach świata, zwłaszcza mniejsze spółki może czekać rzeź. To zaś odbije się na światowej produkcji kluczowych metali.

Jednak nie wszyscy problemami z kwasem siarkowym się martwią. Już zacierają ręce chińscy producenci związku – kraj odpowiada za 27 proc. światowej produkcji H2SO4. Według tamtejszych analityków wysokie ceny kwasu i marży uzyskiwane na nim w znacznej części zrekompensują historycznie niskie koszty obróbki i rafinacji metalu, jakie mamy obecnie w Chinach.

©

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin