Det blir stadig meir digitale heimestudiar og samlingsbaserte løysingar. Det har skote fart sidan pandemien.

For mange betyr det etterlengta fleksibilitet.

Kari Hoseth Larssen i Vesterålen er i full jobb, har familie og tar samstundes både ein bachelor i økonomi og ein master i teknologileiing.

– For meg har det vore kjempeviktig. Det hadde vore heilt uaktuelt for meg å bryte opp alt dette og flytte til ein annan stad berre for å ta utdanning.

Men for studiemiljøa kan prisen vere høg.

Aksel Tjora, professor ved Institutt for sosiologi og statsvitskap ved NTNU, ser med bekymring på utviklinga.

Han trur rett og slett landet har for mange universitet nå.

Noreg har i dag elleve universitet med studiestader spreidd over heile landet.

Men sånn har det ikkje alltid vore. Dei siste 10 til 15 åra har mange universitet og høgskolar blitt slått saman.

– Eg trur det kanskje har ført til ei viss forvitring av kva eit universitet og ein høgskole eigentleg er, seier professor Aksel Tjora.

Tjora skulle ønske at Noreg ikkje hadde gått inn i denne fusjonerings- og sentraliseringsprosessen.

– Da ville vi framleis hatt fleire uavhengige distriktshøgskolar og fleire ulike studietilbod på dei litt mindre stadene, forklarer professoren.

Ved Nord universitet er prorektor Levi Gårseth-Nesbakk ueinig i Tjoras verkelegheitsbeskriving.

Han minner om at universiteta i dag har eit todelt oppdrag frå regjeringa.

– Vi må ta vare på campus og dei unge studentane, men vi har også fått tydelege styringssignal om å tilby fleksible studietilbod, seier han.

– Det gjer at folk i alle aldrar, ikkje minst dei litt eldre, kan ta ei høgare utdanning. Det blir trass alt fleire utdanna av det, og vi kan ikkje berre fokusere på den eine gruppa.

Prorektoren stiller seg også uforståande til påstanden om at Noreg har for mange universitet.

– Dei såkalla «nye» universiteta har ein annan profil enn dei eldre, klassiske som UiO og NTNU, seier han og påpeikar at dei også leverer svært bra forskingsmessig og gjennom andre samfunnsoppdrag.

– Om nokon ønsker ein debatt om talet på universitet, bør han rettast mot departementet og Stortinget, som nyleg endra krava for å bli universitet, slår han fast.

Sjølv om nettstudia veks, er det framleis mange som sver til det tradisjonelle studielivet.

Blant dei er Eline Hundsnes, som står klar til å ta fatt på ei bachelorgrad i eigedomsmekling og marknadsanalyse i Nord-Noreg.

Valet om å studere fysisk var lett, sjølv om mange i dag vel digitale løysingar.

– Eg har vore i Forsvaret her oppe, liker landsdelen veldig godt, og ville tilbake for å prøve ut studielivet. Eg er veldig spent og litt nervøs, seier Hundsnes.

På spørsmål om ho nokon gong vurderte å ta grada over nett, er svaret tydeleg:

– Nei, eg trur ikkje ein får det same utbyttet av studiane på den måten. Det er best å vere fysisk til stades på skolen og få vere sosial saman med medstudentane.