Η Disney συνεχίζει να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη τις κλασικές animated επιτυχίες της σε live-action εκδοχές, όμως η νέα «Μοάνα» φαίνεται πως δυσκολεύεται να πείσει κοινό και κριτικούς ότι αποτελεί κάτι περισσότερο από μια ακόμη εμπορική αναβίωση.

Σύμφωνα με την κριτική του Guardian, η ταινία είναι μια τεχνικά άρτια παραγωγή, η οποία όμως αδυνατεί να αναπαράγει τη μαγεία της βραβευμένης ταινίας του 2016, με αποτέλεσμα να μοιάζει «περιττή» και χωρίς πραγματική δημιουργική ταυτότητα.

Τον πρωταγωνιστικό ρόλο της Μοάνα αναλαμβάνει η 19χρονη Αυστραλοσαμοανή ηθοποιός Κάθριν Λαγκάαια, ενώ ο Ντουέιν Τζόνσον επιστρέφει στον γνώριμο ρόλο του ημίθεου Μάουι, τον οποίο είχε δανείσει με τη φωνή του και στην πρωτότυπη ταινία κινουμένων σχεδίων.

Η ιστορία παραμένει ουσιαστικά η ίδια: η νεαρή Μοάνα ξεκινά ένα επικίνδυνο ταξίδι για να επαναφέρει την καρδιά της θεάς Τε Φίτι, ώστε να σώσει το νησί της από μια οικολογική καταστροφή. Στο πλευρό της βρίσκεται ο Μάουι, ο οποίος παράλληλα προσπαθεί να ανακτήσει το μαγικό του αγκίστρι και να αντιμετωπίσει τον παλιό του αντίπαλο, τον γιγάντιο κάβουρα Ταματόα.

Ο κριτικός Πίτερ Μπράντσο θεωρεί ότι ο Ντουέιν Τζόνσον διατηρεί τη γνώριμη γοητεία και το χιούμορ του, ενώ η χημεία του με τη νεαρή συμπρωταγωνίστριά του λειτουργεί. Ωστόσο, εκτιμά ότι η ερμηνεία του μοιάζει σχεδόν μηχανική, σαν να επαναλαμβάνει έναν ρόλο που γνωρίζει πλέον απέξω.

Παράλληλα, σημειώνει ότι, παρά τον χαρακτηρισμό «live-action», η ταινία βασίζεται σε τόσο εκτεταμένη χρήση ψηφιακών εφέ (CGI), ώστε θυμίζει περισσότερο ακόμη μία ταινία κινουμένων σχεδίων παρά μια πραγματική μεταφορά με φυσικούς ηθοποιούς.

Τη σκηνοθεσία υπογράφει ο Τόμας Κέιλ, γνωστός από το θέατρο του Μπρόντγουεϊ, ενώ το σενάριο έχει διασκευάσει ο Τζάρεντ Μπους, ένας από τους δημιουργούς της αρχικής ταινίας. Τα τραγούδια του Λιν-Μανουέλ Μιράντα επιστρέφουν επίσης στη νέα εκδοχή.

Το συμπέρασμα της κριτικής είναι ξεκάθαρο: η νέα «Μοάνα» μπορεί να προσφέρει λίγες στιγμές διασκέδασης χάρη στον Ντουέιν Τζόνσον, όμως δεν καταφέρνει να προσθέσει κάτι ουσιαστικά νέο στην ιστορία. Αντίθετα, χαρακτηρίζεται ως μια παραγωγή που δημιουργήθηκε περισσότερο για εμπορικούς λόγους παρά από πραγματική καλλιτεχνική ανάγκη.