Białoruś gorączkowo szuka dostępu do morza. Łukaszenka chwyta się wszystkiego

Дата публикации: 28-09-2024 19:09:19

Kluczowymi portami dla białoruskiego handlu zagranicznego  były Kłajpeda na Litwie oraz łotewski Ventspils (Windawa). W następstwie sankcji przeciw reżimowi Alaksandra Łukaszenki ten kierunek praktycznie zamarł. Mińsk gorączkowo szuka nowych możliwości w portach rosyjskich.

Основное содержимое страницы с новостью.

Kluczowymi portami dla białoruskiego handlu zagranicznego  były Kłajpeda na Litwie oraz łotewski Ventspils (Windawa). W następstwie sankcji przeciw reżimowi Alaksandra Łukaszenki ten kierunek praktycznie zamarł. Mińsk gorączkowo szuka nowych możliwości w portach rosyjskich.

• Litewskie i łotewskie porty są zamknięte dla białoruskiego eksportu. To wynik zachodnich sankcji.
• Nowymi oknami na świat Alaksandra Łukaszenki mają być porty rosyjskie – Petersburg lub Murmańsk. Nad Zatoką Kolską ma powstać nowy terminal dla białoruskich towarów o przepustowości do 25 mln ton towarów rocznie.
• Rozbudowywać porty rosyjskie pod kątem wymagań białoruskich ma niedawny więzień Łukaszenki, oskarżany o układy korupcyjne z Rosjanami.

Morska blokada białoruskiej wymiany handlowej ze światem jest faktem, który mocno uwiera reżim Alaksandra Łukaszenki. W Mińsku zaczęto nawet sygnalizować, że Białoruś powinna... wykupić któryś z rosyjskich portów. Nieopodal Murmańska lub obok Petersburga. Dałoby to reżimowej gospodarce złudzenie niezależności, ale zarazem, z racji na odległości, jest to wariant o wiele droższy niż współpraca z Litwą czy Łotwą.

Upadek ZSRR politycznie i geograficznie odciął białoruskie firmy od portów bałtyckich

Gdy upadł ZSRR, państwa bałtyckie swoimi terytoriami odcięły Białoruś od portów morskich na Bałtyku. O obsługę eksportu i importu białoruskiego walczyły więc metodami ekonomicznymi trzy porty: łotewska Windawa, litewska Kłajpeda oraz rosyjski Królewiec. W pewnym momencie nazywano nawet Windawę największym portem Białorusi.

Potem na czoło w przeładunkach wysunął się port w Kłajpedzie. Królewiec stał na straconej pozycji z racji na niewielkie możliwości przeładunkowe. Ponadto Litwini tak operowali stawkami opłat kolejowych, że białoruskim eksporterom zaczął się najbardziej opłacać tranzyt towarowy przez Kłajpedę.

Po agresji rosyjskiej na Ukrainę oraz w związku z fałszerstwami wyborczymi na Białorusi rząd litewski anulował umowę kolei litewskich na tranzyt białoruskich towarów (głównie nawozów) do portu w Kłajpedzie. To samo uczynili Łotysze.

Do tego momentu Białoruś eksportowała rocznie 12,5 mln ton nawozów poprzez port w Kłajpedzie. Władze Białorusi próbowały więc ustanowić tranzyt nawozów potasowych przez terytorium Rosji. Poważną przeszkodą stała się droższa logistyka, ze względu na wzrost długości nowych szlaków transportowych, co ostatecznie doprowadziło do wzrostu cen białoruskich produktów.

Tranzyt białoruskiego eksportu przez Rosję powoduje wielkie straty kolei białoruskich

Taryfy za przewóz białoruskich ładunków eksportowych przez Rosję koleją stanowiły do 60 proc. całkowitych kosztów logistyki. Nie pomogły nawet udzielane przez administrację dyktatora Rosji Władimira Putina specjalne zniżki na transport kolejowy. Było to od 10 do 40 proc. pierwotnej ceny.

By nie podnosić za bardzo cen eksportowanych nawozów, zmuszano też białoruskie koleje, by te nie podwyższały cen za przewozy. Tym sposobem koleje białoruskie w 2023 roku miały stratę w wysokości 194,4 mln rubli, to jest prawie 60 milionów dolarów.

Równie istotnym problemem stało się stworzenie niezbędnej infrastruktury portowej. Większość rosyjskich portów nie jest przystosowana do obsługi przeładunków nawozów luzem. Dlatego konieczna była budowa specjalistycznych terminali portowych w Bronce pod Petersburgiem oraz w Murmańsku.

Na zachodnim brzegu Zatoki Kolskiej, w obwodzie murmańskim, ma powstać nowy terminal morski dla białoruskich towarów. Port będzie mógł, wedle założeń, obsłużyć do 25 mln ton towarów rocznie. Bo rosyjskie porty na Bałtyku i w okolicach Murmańska nie posiadają wystarczająco dużo wolnej przepustowości, by móc przyjąć miliony ton nawozów.

Oskarżany o korupcję zwolniony z więzienia. Ujęty w spisie sankcyjnym Białorusin przekazuje akcje kobiecie

Na czele firmy mającej rozbudowywać port stoi białoruski biznesmen Andriej Bunakow. Kilka lat temu kierował on największą białoruską firmą produkującą opony samochodowe. Na początku 2023 roku Łukaszenka zażądał jego aresztowania. Biznesmen miał bowiem wejść rzekomo w układ korupcyjny z rosyjską firmą (miało chodzić o sprzedaż opon poniżej kosztów wytworzenia).

Bunakow trafił za kratki, a teraz go wypuszczono. Chyba więc zawarł jakieś ciche porozumienie z białoruskim dyktatorem.

Właścicielami spółki budującej nowy port jest białoruska firma Logistic Energy (99 proc. udziałów) oraz obywatelka Białorusi Nelly Malarowa (1 proc. udziałów). A Logistic Energy jest w 100 proc. własnością... Malarowej. Kobieta jest blisko powiązana z białoruskim oligarchą Mikałajem Warabiejem, podejrzewanym o przemyt węgla i wyrobów naftowych na Zachód.

Wyjaśnienie anglojęzycznej nazwy inwestora jest banalne. Od 2020 roku Warabiej znajduje się na liście sankcji amerykańskich. By więc sankcje ominąć, formalna właścicielka firmy dotychczas należącej do Warabieja (BelKazTrans) zmieniła jej nazwę na Logistic Energy. 

Materiał chroniony prawem autorskim - zasady przedruków określa regulamin.

Схожие новости

#	Наименование новости	Тональность	Информативность	Дата публикации
1	Fachverband warnt: Schornstein für Abluft? Dieser Klimageräte-Trick ist riskant	-2	3	06-07-2026

Классификация: . Схожих патентов: 0. Схожая новость: 1. Тональность: 0. Информативность: 0. Источник: www.wnp.pl.