Φίλτατοι, καλή σας ημέρα!

Φανφάρες και πυροτεχνήματα, αλλά από σύστημα μηδέν. Στην Ελλάδα αρέσουν οι βαρύγδουπες ανακοινώσεις από τα χείλη πολιτικών για επενδύσεις σε υποδομές, τεχνολογία και οτιδήποτε άλλο υποτίθεται ότι υπηρετεί την πρόοδο και το «γενικό καλό». Ποια είναι όμως, κατά κανόνα, η συνέχεια;

Ποιος φροντίζει ώστε όσα αποκτήθηκαν με χρήματα του φορολογούμενου να συντηρούνται, να ελέγχονται και να παραμένουν ασφαλή και λειτουργικά στον χρόνο;

Τρία παραδείγματα των ημερών μας, ασύνδετα σε πρώτη ανάγνωση, είναι αποκαλυπτικά.

Το σχολικό συγκρότημα της Γκράβας παραμένει κλειστό, μετά τις αναφορές για οσμή αερίου. Διαρροή στο εσωτερικό δίκτυο δεν εντοπίστηκε. Εντοπίστηκε όμως κάτι άλλο: σύμφωνα με την «Καθημερινή», η εγκατάσταση φυσικού αερίου, που τοποθετήθηκε το 2003, ελέγχθηκε τώρα πλήρως για πρώτη φορά, ενώ οι έλεγχοι που γίνονταν περιορίζονταν ουσιαστικά στους καυστήρες. Και κατά τον πλήρη έλεγχο διαπιστώθηκε ότι η υφιστάμενη εγκατάσταση αποκλίνει από τη μελέτη που παραδόθηκε στους ελεγκτές.

Χρειάστηκε, δηλαδή, να εμφανιστεί το πρόβλημα και να κλείσει ένα από τα μεγαλύτερα σχολικά συγκροτήματα της χώρας για να ψάξουμε τι ακριβώς υπάρχει κάτω από τα πόδια χιλιάδων μαθητών.

Άλλο παράδειγμα, φαινομενικά άσχετο. Τα C-130 της Πολεμικής Αεροπορίας. Αεροσκάφη πολύτιμα για την άμυνα της χώρας, για μεταφορές, αποστολές και αντιμετώπιση κρίσεων, παρέμεναν για χρόνια καθηλωμένα στο έδαφος.

Γιατί; Μεταξύ άλλων, επειδή έλειπαν ανταλλακτικά και έμπειρο τεχνικό προσωπικό. Η ίδια η ΕΑΒ είχε αναγνωρίσει το 2022 ότι οι δύο αυτοί παράγοντες βρίσκονταν πίσω από τις πολύχρονες καθυστερήσεις, ενώ από το 2021 είχε αναγκαστεί να προμηθευτεί ανταλλακτικά αξίας 28 εκατ. ευρώ, ποσό-ρεκόρ δεκαετίας. Ακόμη εντυπωσιακότερο: επί δεκαετίες τα C-130 δεν διέθεταν αποδοτική σύμβαση Εν Συνεχεία Υποστήριξης, βασική προϋπόθεση για την απρόσκοπτη ροή ανταλλακτικών.

Αγοράσαμε, λοιπόν, αεροσκάφη, δίχως να έχουμε εξασφαλίσει όσα απαιτούνταν σε βάθος χρόνου για να συνεχίσουν να πετούν.

Το τρίτο παράδειγμα έχει, δυστυχώς, 57 νεκρούς.

Στα Τέμπη, το ανθρώπινο λάθος δεν αρκεί για να εξηγήσει όσα συνέβησαν. Το πόρισμα του ΕΟΔΑΣΑΑΜ κατέγραψε προβλήματα στελέχωσης, εκπαίδευσης, συντήρησης και διαχείρισης της ασφάλειας. Ένα σιδηροδρομικό σύστημα συνέχιζε να λειτουργεί παρά τις αδυναμίες του και οι δικλίδες που υπάρχουν ακριβώς για να εμποδίζουν ένα ανθρώπινο λάθος να μετατραπεί σε καταστροφή δεν απέτρεψαν την τραγωδία.

Τρεις εντελώς διαφορετικές περιπτώσεις. Ένα σχολείο, πολεμικά αεροσκάφη και ο σιδηρόδρομος.

Ο κοινός παρονομαστής δεν είναι η έλλειψη επενδύσεων. Είναι τι συμβαίνει μετά.

Διότι μία δημόσια επένδυση δεν ολοκληρώνεται όταν κόβεται η κορδέλα, παραλαμβάνεται ένα αεροσκάφος ή τίθεται σε λειτουργία μία εγκατάσταση. Από εκείνη τη στιγμή αρχίζει μία άλλη, λιγότερο θεαματική και πολιτικά λιγότερο ελκυστική υποχρέωση: συντήρηση, ανταλλακτικά, έλεγχοι, πιστοποιήσεις, εκπαίδευση και διαρκής εποπτεία.

Όλα αυτά δεν προσφέρονται για φανφάρες και πυροτεχνήματα. Προσφέρονται όμως για κάτι σημαντικότερο. Για να λειτουργούν όσα πληρώσαμε και, κυρίως, για να λειτουργούν με ασφάλεια.

Διότι το κόστος της συντήρησης μπορεί να φαίνεται μεγάλο. Μέχρι να έρθει η ώρα να πληρώσουμε το κόστος της απουσίας της.

Oι απόψεις που διατυπώνονται σε ενυπόγραφο άρθρο γνώμης ανήκουν στον συγγραφέα και δεν αντιπροσωπεύουν αναγκαστικά, μερικώς ή στο σύνολο, απόψεις του Euro2day.gr.