• Οι γονείς της 23χρονης Ερριέτας Μόλχο δεν κατέθεσαν στη δίκη καθώς δεν ήταν έτοιμοι για τη διαδικασία.
• Ζητήθηκε από το δικαστήριο να εποπτεύσει τις εκταφές και τις ιατροδικαστικές εξετάσεις των θυμάτων.
• Επιζώντες περιέγραψαν τη σύγκρουση ως ξαφνική και καταστροφική, με φωτιά και καπνό να ακολουθούν το δυστύχημα.
• Συγγενείς θυμάτων τόνισαν την ανάγκη δικαίωσης και τιμωρίας των υπευθύνων για να αποφευχθούν παρόμοια περιστατικά.
• Η δίκη συνεχίζεται με νέες καταθέσεις μαρτύρων την επόμενη ημέρα.

Απόντες από το δικαστήριο ήταν οι γονείς της Ερριέτας Μόλχο, της 23χρονης φοιτήτριας Αρχιτεκτονικής, η οποία σκοτώθηκε στο σιδηροδρομικό δυστύχημα των Τεμπών και δεν εντοπίστηκε κανένα ίχνος της.

Οι γονείς της αναμενόταν να καταθέσουν σήμερα, κατά την 42η διαδικασία στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας, ωστόσο ο συνήγορός τους δήλωσε πως δεν ήταν ακόμη έτοιμοι για μία τέτοια διαδικασία.

Παράλληλα, στη σημερινή δικάσιμο η συνήγορος συγγενών θυμάτων, Ζωή Κωνσταντοπούλου, και ένας τραυματίας κατέθεσαν νέο αίτημα για τις εκταφές. Η κ. Κωνσταντοπούλου ζήτησε όλες οι ανακριτικές πράξεις και ενέργειες σχετικά με τις εκταφές να γίνουν «υπό την αιγίδα και με απόφαση και διάταξη του δικαστηρίου σας».

Σημειώνεται ότι στην προηγούμενη δικάσιμο, η εισαγγελέας απέστειλε αίτημα προς τους πραγματογνώμονες ιατροδικαστές να επισπεύσουν τις διαδικασίες εκταφών και εξετάσεων με το ολλανδικό εργαστήριο που ορίστηκε από τους συγγενείς.

Οι καταθέσεις των επιζώντων και συγγενών θυμάτων της σύγκρουσης ξεκίνησαν με τον Αριστείδη Καρατζούνη, ο οποίος βρισκόταν στο 2ο βαγόνι της αμαξοστοιχίας και από τη σύγκρουση εκσφενδονίστηκε σε χωράφι. Ο ίδιος ανέφερε πως αντιλήφθηκε ένα απότομο φρενάρισμα του τρένου και στη συνέχεια θυμόταν να στροβιλίζεται και να χτυπά σε διάφορα σημεία. Στη συνέχεια έχασε τις αισθήσεις του και όταν ξύπνησε δεν μπορούσε να ανασάνει.

Ο ίδιος προσπάθησε να απομακρυνθεί από το σημείο, χωρίς όμως να τον κρατάνε τα πόδια του, ενώ από το τρένο είδε να ξεκινά μία φωτιά, η οποία άρχισε να εξαπλώνεται. Ο ίδιος ανακάλεσε τις φωνές των ανθρώπων που βρίσκονταν μέσα στο τρένο την ώρα της φωτιάς.

Για τις πρώτες στιγμές μετά τη σύγκρουση αφού ανέκτησε τις αισθήσεις του κατέθεσε: «Δεν μπορούσα να πάρω καθόλου ανάσα στην αρχή. Ο πρώτος αγώνας ήταν να πάρω μια ανάσα… Αφού πήρα κάποιες ανάσες κοφτές, προσπαθούσα σιγά σιγά να απομακρυνθώ. Κατάλαβα ότι δεν ήμουν σε θέση να σηκωθώ. Προσπαθούσα να σηκωθώ και ξαναέπεφτα. Ήταν ένα σκηνικό σαν ταινία πολεμική».

Ο κ. Καρατζούνης κατέθεσε στη συνέχεια πως κατάφερε να σκαρφαλώσει με τη βοήθεια άλλων ατόμων πάνω στην παλιά εθνική περνώντας μέσα από τα συντρίμμια της εμπορικής αμαξοστοιχίας πριν διακομιστεί τελικά με ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας. Εκεί διαπιστώθηκαν τα τραύματα στο κεφάλι του και σε άλλα σημεία του σώματος του.

Σε ερωτήσεις της προέδρου απάντησε πως δεν θυμάται κάποια στάση της επιβατικής αμαξοστοιχίας μετά την αναχώρηση της από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Λάρισας. Για τη μυρωδιά απάντησε πως του έμεινε το «καμένο σίδερο» και το «πλαστικό» ενώ για την φωτιά απάντησε πως «Αυτό που θυμάμαι είναι τη φωτιά, ένας καπνός σκούρος που βγαίνει από τη φωτιά, τη φλόγα που ξεπήδησε σε συνδυασμό με τις φωνές των ανθρώπων».

Αμέσως μετά κατέθεσε ο Δημήτρης Κυριακίδης, ο οποίος έχασε τον πατέρα του, Γιώργο, στο τρένο. Ο ίδιος ανέφερε πως «ήταν μια τεράστια απώλεια, με την οποία διαλυθήκαμε όλοι ψυχολογικά. Η απουσία του πατέρα μου είναι αισθητή. Ένιωσα ότι γκρεμίζεται όλος ο κόσμος μου. Έφυγε ένας άνθρωπος άδικα» επισημαίνοντας παράλληλα ότι βιολογικό υλικό του πατέρα του βρέθηκε 1,5 χρόνο μετά στο Κουλούρι και στα Πηγάδια, σε σημεία που μεταφέρθηκαν συντρίμμια των αμαξοστοιχιών και χώματα από τον τόπο της σύγκρουσης.

«Όταν ταυτοποιήθηκαν ήταν σαν να ζούσα σε επανάληψη την ημέρα που έμαθα ότι ήταν νεκρός» κατέθεσε ο κ. Κυριακίδης, ολοκληρώνοντας με την φράση «Ζητάμε την τιμωρία των υπευθύνων για να μην επαναληφθεί στο μέλλον κάτι αντίστοιχο».

Ο Fjorald Bozo, γιος του Pavlini Bozo που δούλευε στο κυλικείο της επιβατικής αμαξοστοιχίας, κατέθεσε: «Ο πατέρας μου κάηκε ζωντανός από αυτή την πυρόσφαιρα. Αν υποθέσουμε ότι είναι τα έλαια σιλικόνης γιατί κυκλοφορούν ακόμα τα τρένα; Ο όρος πλημμέλημα είναι όταν καπνίζεις στο αεροπλάνο. Όταν μιλάμε για 57 ανθρώπους μιλάμε για κακούργημα. Ζητάμε την δικαίωση, να πάρει ο καθένας αυτό που του αναλογεί και για παραδειγματισμό. 12 λεπτά δύο τρένα κινούνταν στην ίδια γραμμή και να μην παίρνει κανείς χαμπάρι τίποτα. Ο πατέρας μου είχε μαρτυρικό θάνατο, έχασε την ζωή του βίαια και άδικα».

Στην ερώτηση της Προέδρου αν ο πατέρας του, είχε αναφέρει στην οικογένεια για προβλήματα στον σιδηρόδρομο ο κ. Bozo απάντησε πως τους έλεγε μόνο για τις καθυστερήσεις στα δρομολόγια. «Αν γνώριζα ότι δούλευε σε κινητή βόμβα θα τον έπαιρνα με τα χέρια μου» κατέθεσε ο μάρτυρας.

Νωρίτερα κατέθεσε ο Αριστοφάνης Ξανθόπουλος που ταξίδευε μαζί με την Ιφιγένεια Μήτσκα, που έχασε την ζωή της στα Τέμπη, στο τρίτο βαγόνι του Intercity. «Θυμάμαι την στιγμή που έγινε η σύγκρουση. Ακούσαμε το μπαμ. Το πρώτο πράγμα που θυμάμαι, ήταν να βρω την Ιφιγένεια» κατέθεσε ο μάρτυρας προσθέτοντας πως εντόπισε την Ιφιγένεια και άρχισε να φωνάζει για βοήθεια προσπαθώντας με την βοήθεια ενός άλλου επιβάτη να την μετακινήσουν προς ένα παράθυρο που είχε σπάσει.

Κατέθεσε πως υπήρχε μια «έντονη περίεργη μυρωδιά» μετά την σύγκρουση και καπνός. Κατέθεσε, επίσης, πως υπήρξε μια «δεκάλεπτη στάση» μετά την αναχώρηση της επιβατικής αμαξοστοιχίας από τον Σιδηροδρομικό Σταθμό της Λάρισας.

Η δίκη αναμένεται να συνεχιστεί αύριο, Τρίτη, με περισσότερες καταθέσεις μαρτύρων.

Με πληροφορίες από το ΑΠΕ-ΜΠΕ