Edebi Şeyler etiketiyle okurla buluşan ve yazda kalanlara sonsuzlukla bir ithafını taşıyan Bir Yaz Günü Ölmek, odağına ölümü alarak yeni bir bakışla yaza ve yasa yaklaşma iddiasını taşıyan bütünlüklü bir kitap. Köprü ve Yaz Kapısı adlı iki bölümden oluşan kitapta birbirinden bağımsız ve bir o kadar da birbirine bağlı, birbiriyle konuşan iki şiir yer alıyor. 

“termometre 42 hissedilen 51

kronometre başladı ve ben çürüyorum

hepinizin koştuğu güneşte

otuz dakika içinde kaslarım gevşedi

sindirim sistemim ağız ve gözlerim açık değil apaçık

on saat sonra sertleşme katılaşma

her bir saatte soğuma

-bir insan nereden başlar çürümeye?

beynim hazırlan seninle başlıyor ölüm

en geç kalp çürürmüş

kalp

bu yüzden kötü insanlara

kalbi çürümüş denir

ey kara yaz

yok mu bana söyleyecek bir sözün?”

Modern şiirde ölüm olgusu başta Nâzım olmak pek şairde yer almıştır. Ancak burada ölüme ne ideolojik yaklaşılıyor ne de konvansiyonel bir bakışla ölüm yüceltiliyor. Verili, kabul edilmiş değerler üzerinden ölüm olgusu sorgulanıyor. Başta kutsal kitaplar olmak üzere geçmişten günümüze yazılı ve sözlü kaynaklarda yer alan ölüm imgesi ile bir diyaloğun olduğu kitapta dikkat çekici bir parçalılık söz konusu.

Her parça hem bizi bütünden koparıyor hem de bir bütünün parçasını tamamlamaya götürüyor. Tıpkı ani olan ölüm gibi bizi tehlikeli ve tehditli yerlerde yani sınırlarda gezdiriyor. Bir rüya gibi ince bir çizgi içinde gerçek ve düş arasında açtığı alanda konaklatıyor Bir Yaz Günü Ölmek. 

İçerik ve biçimiyle farklı bir yola çıktığını ifade eden ölümle yaşamı yaşamla ölümü sorgulayan ve bize soru sorduran Cenk Gündoğdu, Bir Yaz Günü Ölmek’te şöyle sesleniyor:

“yakınım çocukluk arkadaşım

tanrım,

peşine düştüğümde on üç yoktum

yatılı okulda her yerde seni sordum

sen olmadan yaşamayı denemedim hiç

uyanıp yüzümü seninle yıkadım

dünyayı seninle gördüm

seninle duydum seninle tanıdım

sınavlara seninle girdim hayırlara evetlere

sana inandığım duvarları kireç badanalı o avluda

uyanıp yüzümü yıkamak istiyorum şimdi seninle”