Een jaar geleden las ik in een vacaturetekst: ‘De voorzitter van het College van Bestuur verbindt de universiteit met de samenleving, en andersom.’ Die ene zin bleef hangen. Omdat ik dacht: dat is ook mijn missie! Want steeds weer zie ik wat voor moois er gebeurt als kennisinstellingen en de samenleving elkaar weten te vinden. Vragen uit de praktijk vinden hun weg naar collegezalen en labs, en andersom vinden onderzoeksresultaten hun weg naar buiten om echt iets te betekenen in ons dagelijks leven. Zo krijgen ideeën vaart. Dat gaat niet vanzelf: het vraagt een andere manier van werken. Het betekent voor de universiteit dat de ‘buitenwereld’ al vanaf de start betrokken wordt bij onderzoeksideeën en dat vragen van buiten mee worden genomen in de opzet van wetenschappelijk onderzoek (in plaats van ze pas op het einde van de rit deelgenoot maken). 

De missie van de Universiteit Utrecht om de brug tussen wetenschap en samenleving te slaan om van daaruit bij te dragen aan de grote maatschappelijke opgaven waar Utrecht, Nederland en de wereld voor staan, is ook mijn missie. Kennis voor en met de samenleving was, is en blijft de leidraad in mijn werkzame leven. 

Ik zie als bestuursvoorzitter met lede ogen aan wat er gebeurt als kennis en samenleving elkaar niet op die manier weten te vinden. We zien dat – jammer genoeg – dagelijks. Het onderscheid tussen zin en onzin vervaagt, en we krijgen ‘alternative truths’ voorgeschoteld. Daardoor verbrokkelt een belangrijk fundament voor innovatie, onderwijs en de democratische rechtstaat. Terwijl die juist de basis vormen om de wereld beter te maken. De universiteit moet om die reden verbonden zijn met de samenleving en andersom. 

Die relatie tussen universiteit en samenleving krijgt voor mij een extra gezicht in onze alumni. Jullie bewegen je dagelijks buiten de universiteit. In organisaties, scholen, instellingen en bedrijven. Jullie nemen de Universiteit Utrecht daarbij hopelijk mee. Niet alleen als onderdeel van warme herinneringen aan je studententijd en de toen opgedane kennis, maar ook als plek waar jullie als jongvolwassenen zijn gevormd. In jullie manier van (kritisch) kijken, nadenken, vragen stellen en afwegen. In de manier waarin jullie nu als burger acteren en op heel eigen manier bijdragen aan de maatschappij. 

Die manier heeft zich in onze collegebanken ontwikkeld. Vanaf het feestelijke moment van afstuderen begint bij alumni de ambitie om met de wetenschap bij te dragen aan een betere wereld. De universiteit en de samenleving zijn met elkaar vervlochten. Soms in grote samenwerkingen, soms in een gesprek aan de lunchtafel of een beslissing op de werkvloer. Jullie zijn ambassadeurs van de UU in de samenleving, en daarmee een essentiële schakel tussen de universiteit en de wijde wereld. Blijf die brug slaan, op grote én kleine momenten. Want op die manier blijft de Universiteit Utrecht het verschil maken. Samen zorgen we ervoor dat de universiteit niet alleen een plek van kennis is, maar ook een actieve en positieve kracht in de wereld daarbuiten. Ik wil en zal dat ook proberen te doen, en heb mijn naam alvast mee….

Hans Brug
Voorzitter van het College van Bestuur van de Universiteit Utrecht