سرویس خارجی-
رژیم آپارتاید اسرائیل با نادیده گرفتن آتش‌بس و ادامه اشغال خاک لبنان و با بهره‌برداری از حماقت برخی دولتمردان در لبنان، حملات خود به مناطق جنوبی این کشور را تشدید کرده و در این حملات از گلوله‌های فسفری نیز استفاده می‌کند؛ همزمان نتانیاهو اعلام کرده به این جنایات ادامه می‌دهد. 
رژیم صهیونیستی در ادامه حملات خود به جنوب لبنان، بار دیگر مناطق مختلف شهرستان النبطیه را هدف قرار داد؛ حملاتی که این‌بار استفاده از گلوله‌های فسفری، آتش توپخانه، تیربار سنگین و جنگنده‌های صهیونیستی را همزمان دربر گرفت. به گزارش منابع خبری، جنگنده‌های رژیم صهیونیستی منطقه واقع میان ارتفاعات «علی الطاهر» و «الدبشه» را هم بمباران کردند و همزمان نیروهای زمینی این رژیم ارتفاعات علی الطاهر را زیر آتش تیربار سنگین گرفتند. شبکه المیادین همچنین گزارش داد که توپخانه رژیم صهیونیستی این ارتفاعات را با گلوله‌های فسفری هدف قرار می‌دهد. تکرار حملات به مناطقی که پیش از این نیز بارها هدف قرار گرفته‌اند، نشان می‌دهد آن‌چه تل‌آویو از آن با عنوان «اقدامات امنیتی» یاد می‌کند، در عمل به روندی مستمر برای اعمال فشار نظامی بر لبنان تبدیل شده است؛ روندی که در سایه آتش‌بس و مذاکرات سیاسی! و ساده‌لوحی دولتمردان لبنانی همچنان ادامه دارد.
در همین رابطه شبکه الجدید لبنان اعلام کرده است که در حمله روز شنبه ارتش رژیم اسرائیل به شهرک انصار، دست‌کم هفت لبنانی به شهادت رسیده‌اند. خبرگزاری رسمی لبنان نیز از ادامه تخریب زیرساخت‌های حیاتی در بنت‌جبیل و روستاهای اطراف آن و همچنین شلیک سلاح‌های سنگین به سمت منازل مسکونی خبر داده است. جنگنده‌های صهیونی همچنین نیمه‌شب جمعه محله «المشاع» در شهرک «المنصوری» را بمباران کردند. مجموعه این تحولات در شرایطی رخ می‌دهد که براساس توافق چارچوب میان لبنان و رژیم صهیونیستی، قرار بود روندی برای کاهش تنش، عقب‌نشینی تدریجی نیروهای صهیونیستی از خاک لبنان و ادامه مذاکرات شکل بگیرد؛ با این حال، استمرار حملات نشان می‌دهد فاصله میان تعهدات اعلام‌شده و رفتار میدانی تل‌آویو همچنان قابل‌توجه است.
شهادت یک فرمانده حزب‌الله
همزمان با تشدید حملات، دیروز ارتش رژیم صهیونیستی مدعی شد که «ابوحسن علا»، از فرماندهان ارشد یگان بدر حزب‌الله، را جنوب لبنان هدف قرار داده و به شهادت رسانده است. پیش‌تر هم در خبرها آمده بود که علی سمیر الحاج حسن، فرمانده یکی از یگان‌های نیروی رضوان، به همراه خانواده‌اش به شهادت رسیده است.  این اقدام در کنار حملات هوایی و توپخانه‌ای، بیانگر آن است که تل‌آویو حتی در شرایطی که مذاکرات سیاسی میان لبنان و اسرائیل با میانجیگری آمریکا! در جریان است، گزینه نظامی را کنار نگذاشته است و در خشن‌ترین شکل آن ادامه می‌دهد.
نتانیاهو: حملات ادامه خواهد داشت
طنز ماجرا اینجاست که نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی، در واکنش به این تحولات، حزب‌الله را به نقض آتش‌بس متهم کرد! و گفت ارتش رژیم صهیونیستی مطابق دستورالعمل‌های سیاسی به عملیات خود در لبنان و غزه ادامه خواهد داد. نتانیاهو مدعی شد که حزب‌الله نیروهای صهیونیست را در داخل «خط زرد» هدف قرار داده و ارتش این رژیم برای رفع تهدیدها علیه اسرائیل در لبنان و نوار غزه فعالیت می‌کند. در همین شرایط، سخنگوی وزارت خارجه آمریکا نیز در اظهارنظری بحث‌برانگیز و مضحک مدعی شده است که «حزب‌الله مسئول حضور اسرائیل در خاک لبنان است» و این جنبش را مانع اصلی بهبود اقتصادی لبنان معرفی کرده است! مقام آمریکایی همچنین مدعی شده طرح موسوم به «منطقه آزمایشی» و خروج نیروهای حزب‌الله، مسیر مناسب برای رسیدن به صلح است. این روایت، عملاً جای متجاوز و مدافع را در معادله عوض می‌کند، گویی مسئله اصلی نه حضور ارتش صهیونیست در خاک کشوری دیگر، بلکه مقاومت در برابر این حضور است. اگر قرار باشد چنین منطقی را بپذیریم، باید برای نمونه بگوییم مسئول حضور نازی‌ها در فرانسه، نه ارتش اشغالگر آلمان، بلکه خود فرانسوی‌ها و حتی متفقین بودند که در برابر آن مقاومت کردند! مشکل این استدلال دقیقاً همین‌جاست: اشغالگری را نمی‌توان با تغییر نام قربانی و مدافع، از مسئولیت اشغالگر جدا کرد. 
توافقی که زیر آتش بی‌اثر شد
تیمور جنبلاط، رئیس حزب سوسیالیست ترقی‌خواه لبنان نیز با انتقاد از تداوم حملات رژیم اسرائیل اعلام کرده است که توافق چارچوب تاکنون نتیجه ملموسی نداشته و مذاکرات نباید به ابزاری برای پوشاندن تجاوزهای مکرر اسرائیل تبدیل شود. او ضمن محکوم‌کردن حملات اخیر به جنوب لبنان، بر ضرورت عقب‌نشینی نیروهای صهیونیست، بازگشت ساکنان به روستاهای خود و آغاز روند بازسازی تأکید کرده است. جنبلاط همچنین انتشار نقشه‌ای از سوی وزارت خارجه رژیم صهیونیستی را که به گفته او بخش‌هایی از خاک لبنان را در محدوده سرزمین‌های مورد نظر رژیم صهیونیستی قرار داده، نشانه‌ای از رویکرد توسعه‌طلبانه تل‌آویو دانسته است. این موضع از آن جهت اهمیت دارد که بحث درباره آینده جنوب لبنان صرفاً به اختلاف میان اسرائیل و حزب‌الله محدود نیست؛ بلکه مسئله حاکمیت لبنان و تمامیت ارضی این کشور نیز در مرکز مناقشه قرار دارد.