در ادامه رویکرد به حمایت از فلسطین و امنیت منطقه وزیر دفاع پاکستان خواجه محمد آصف، درست یک روز پس از امضای توافقنامه دفاعی مشترک با عربستان سعودی و ترکیه، اسرائیل را تهدیدی برای همه کشورهای اسلامی توصیف و خواستار اتحاد علیه این رژیم شد.
آصف «پاسخ متحد از سوی ملت‌های اسلامی» را لازمه مقابله با رژیم صهیونیستی و سیاست‌های این رژیم دانسته و تصریح کرد که «عادی‌سازی روابط با اسرائیل هیچ سودی برای ملت‌های مسلمان ندارد.»
این سخنان در حالی مطرح شده که سالهاست امت اسلامی بر لزوم وحدت و هماهنگی میان کشورهای اسلامی برای مقابله با رژیم صهیونیستی تاکید دارند اما تحقق این مهم نیازمند تحقق مولفه‌هایی است که در چند بخش قابل توجه است. 
نخست آنکه کشورهای اسلامی که به سازش با رژیم صهیونیستی روی آورده‌اند از مصر و اردن گرفته تا امارات و بحرین و مراکش باید رسما از این روابط اعلام برائت نمایند نمی‌شود کشوری با این رژیم ارتباط داشته باشد و همزمان ادعای حضور در ناتوی اسلامی را داشته باشد. 
دوم آنکه ریشه تمام بحران‌های منطقه را حضور پایگاه‌های آمریکایی و سلطه اقتصادی، سیاسی و امنیتی آن بویژه بر کشورهای عربی تشکیل می‌دهد. عملکرد برخی کشورهای عربی در جنگ رمضان نشان داد که آنها همچنان در تصور امنیت یابی خیالی در زمین آمریکا بازی و زمین و فضای خود را در اختیار این کشور علیه امنیت منطقه قرار می‌دهند حال آنکه اقدامات ایران در مقابله با رژیم صهیونیستی و آمریکا رسما اقدام برای امنیت منطقه می‌باشد. 
سوم آنکه جهانیان اذعان دارند آنچه که زمینه ساز امنیت و مقابله با تهدیدات شده است، مقاومتی است که ریشه در الگویی به نام ایران و رویکرد ملت‌ها به استقلال و ازادی خواهی دارد. بر این اساس اگر قرار است که ناتوی اسلامی شکل گیرد بهترین الگو و راه همان راه مقاومت است که با تکیه بر داشته‌های بومی و امنیت سازی درونی برای مقابله با تهدیدات اقدام می‌کند. به عبارتی دیگر با سلاح عاریه‌ای که بسیاری از کشورهای عربی گرفتار آن هستند نمی‌توان به سمت امنیت بومی پیش رفت. با همه این تفاسیر آنچه امروز می توان گفت نخست در رسیدن به ناتوی اسلامی باشد، وحدت زیر پرچم فلسطین است که شکستن محاصره غزه اقدام مقدماتی در این عرصه می‌تواند باشد.
 

^{سید مهدی لنکرانی}