Паводле Трампа, ЗША былі цалкам гатовыя нанесьці ўдар, аднак атрымалі сыгнал, што асноўныя варункі будучай дамовы ўжо ўзгодненыя. Ён адзначыў, што пагадненьне павінна прадугледжваць неадкладнае адкрыцьцё Армускай пратокі для навігацыі і ўхіленьне ядзернай пагрозы з боку Ірану. У сувязі з гэтым, зь ягоных словаў, ён пагадзіўся скасаваць атаку пры ўмове хуткага заключэньня дамовы.

Трамп таксама заявіў, што Ізраіль падтрымаў рашэньне. Ізраільскія ўлады пакуль ягоных словаў не камэнтавалі.

Паводле выданьня Axios, на рашэньне амэрыканскага прэзыдэнта паўплывалі заклікі хаўрусьнікаў ЗША ў рэгіёне. У прыватнасьці, каронны прынц Саудаўскай Арабіі Мухамад бін Салман у тэлефоннай размове з Трампам заклікаў адмовіцца ад эскаляцыі. Падобныя звароты, як паведамляе выданьне, таксама паступілі ад Катару, Аб’яднаных Арабскіх Эміратаў, Турэччыны і Пакістану.

Axios таксама паведамляе, што катарскія пасярэднікі падтрымлівалі кантакты з міністрам замежных справаў Ірану Абасам Арагчы, спэцыяльным пасланьнікам Белага дому Стывам Уіткафам і прадстаўнікамі Аману, спрабуючы дамагчыся пагадненьня аб адкрыцьці Армускай пратокі. Паводле крыніцаў выданьня, у перамовах быў пэўны прагрэс.

Напярэдадні амэрыканскія СМІ паведамлялі, што адміністрацыя Трампа разглядала магчымасьць новых удараў па энэргетычнай інфраструктуры Ірану. Паводле ізраільскага 12-га тэлеканалу, Армію абароны Ізраілю прывялі ў стан павышанай баявой гатоўнасьці ў чаканьні магчымай сумеснай апэрацыі.

Падставай для абмеркаваньня новай вайсковай апэрацыі сталі напады на караблі ў Армускай пратоцы і атакі на амэрыканскія сілы ў рэгіёне.

Іран раней папярэджваў, што адкажа на магчымыя ўдары ЗША або Ізраілю. Блізкае да Найвышэйшай рады нацыянальнай бясьпекі Ірану агенцтва Nournews заяўляла, што ў выпадку такіх удараў магчымымі цэлямі могуць стаць нафтавыя абʼекты Саудаўскай Арабіі і ААЭ, а таксама газавая інфраструктура Катару і Ізраілю.

Аналітычная кампанія HFI Research адзначае, што гэта ўжо пяты выпадак, калі Трамп адкладае або скасоўвае раней анансаваныя ўдары па Іране. На думку аналітыкаў, Тэгеран улічвае гэтую асаблівасьць амэрыканскай палітыкі ў перамовах.