Yeni Parti’nin en büyük BİRİNCİ şansı, halkın, milletin ya da seçmenin, yani ne derseniz deyin, TOPLUMUN bu rejimden ve bu rejimi kuran İktidardan bıkmış, usanmış olması ve İKİNCİ büyük şansı, muhalefeti en geniş tabanla temsil eden parti niteliği taşımasıdır:

1) Bu İktidar, Bağımsız ve Laik Atatürk Cumhuriyeti’nin bölgesel ve evrensel gücünden rahatsız olan, onu bölgesel ve evrensel egemenliğinin aparatı olarak kullanmak isteyen Emperyalizm tarafından kurulmuştur.

2) Bu İktidar, “Türkiye Cumhuriyeti”nin “Demokratik Laik ve Sosyal Hukuk Devleti” olan “Çağdaş Parlamenter Demokratik” yapısını “Tek Bir Şahsa” bağımlı, “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi” denilen bir “Şahsım Devleti” rejimine çevirmiş, “Cumhuriyet’i Monarşiye”, “Hukuk Devleti’ni Şahsım Devleti’ne”, “Sosyal Refah Devletini Yoksullara Sadaka Devleti’ne”, “Gelecek Umudunu Umutsuzluğa” dönüştürmüş, bu nedenlerle de son seçimlerde açıkça görüldüğü gibi toplum desteğini yitirmiştir.

3) Toplumsal desteği yitirdiğini gören İktidar, meşruiyeti Emperyalizm’de arayarak ülkenin yeraltı ve yerüstü doğal, endüstriyel ve beşeri zenginliklerinin sömürü hızını artırmış ve “Demokratik, Laik ve Sosyal Hukuk Devleti” olan Cumhuriyetin bütün kurallarını ihlal ederek seçim sonuçlarına göre birinci parti konumuna gelen Ana Muhalefet Partisi CHP’ye karşı, hukuksal ve siyasal bir saldırıya geçmiş; bu partinin hem belediyelerine hem de Genel Merkezi’ne el koymuştur.

4) CHP’ye karşı girişilen ve Demokratik Hukuk Devleti’ni yok eden bu “darbe” bağlamında, “İktidara sadık bir muhalefet çizgisi izleyen ve partiyi sağa kaydıran Kılıçdaroğlu”, nihayet partiye karşı girişilen bu “öldürücü darbeyi” fark ederek enerjik bir muhalefete başlayan, seçilmiş İmamoğlu-Özel-Yavaş takımını tasfiye etmek için “Butlan” kararı yoluyla İktidar tarafından yeniden göreve getirilmiştir.

5) CHP’nin “Butlancı” yönetimi, seçilmiş İmamoğlu-Özel-Yavaş takımını tasfiyeye başlayınca onlar da İktidara karşı başladıkları bu enerjik siyasal savunma bağlamında, “Parlamenter Demokrasi”yi yeniden kurmak için Yeni Parti’yi oluşturdular.

6) Ben bu konuda 4 Haziran 2026 Perşembe günüden başlayarak 14 Haziran Pazar gününe kadar art arda 7 yazı yazdım. Lütfen internetten onları okuyuverin.

Bu yazılarda, Yeni Parti’nin ideolojik bir ayrışmadan değil, İktidar yörüngesinde kalan pısırık ve sağa kaydırılmış olan bir siyaset yöntemine karşı, İktidar karşıtı enerjik bir muhalefet yöntemi farkından doğduğunu yeterince açıkladım.

Yeni Parti, ayrıca, “Butlancı” Kılıçdaroğlu’nun, Genel Başkanlığı döneminde, adeta Atatürk Devrimlerini yok sayan tarikatçı ve sağcı siyasetine karşı, hem ilan ettiği programda hem de Özgür Özel’in son söylemlerinde, Cumhuriyet’in kurucu değerlerine geri dönüşü belirtiyor...

Ama belki Yeni Parti’nin başarı şansını artıran bir ideolojik yenilik olarak bile algılanabilecek olan bu çizgiyi sonradan çeşitli söylemlerle sulandırıyor ve yumuşatıyor.

Son söz olarak (Franco’yu iktidara taşıyan Cumhuriyetçiler, Stalinistler ve Troçkistler arasındaki kavgayı da unutmadan) toplumun bu İktidardan ve bu rejimden olan bıkkınlığı ve parti tabanının yaygınlığı, Yeni Parti’yi iktidara taşıyacak gibi görünüyor diyebilirim.

NOT: 11 Ağustos Salı gününe kadar okurlarımdan 8 yazılık izin istiyorum.