New York’ta demokratik belediye seçimlerini sosyal demokrat Mamdani’nin, sosyalist adayların ön seçim zaferlerinin ardından, Trump rejimi “komünizmle mücadele” bayrağı açtı. 

Trump, 23 Haziran’dan sonra, iki haftada 81 kez komünizm tehlikesinden söz etmiş (Cumhuriyet Dış Haberler). Son iki haftada, Temsilciler Meclisi Başkanı Mike Johnson, Ulusal Güvenlik Danışmanı Stephen Miller, Dışişleri Bakanı Marko Rubio kavramı iyice genelleştirdiler.

Johnson, 15 Temmuz’da, 1.5 triyon dolarlık yeni Pentagon bütçesinin “ülke içinde komünizmle mücadele” için de gerekli olduğunu savundu. 16 Temmuz’da 66 ülkenin katıldığı bir ortak güvenlik konferansında Rubio, “antikapitalist, antiemperyalist, komünist, anarşist veya Marksist” hareketleri aynı tehdit kategorisi içinde topladı; “eşitlik, adalet ve özgürleşme söylemleri arkasına saklandıklarını”, “uygarlık düşmanı olduklarını” iddia etti. Miller’e göre de “Solculuk, temelde kıskançlık, nefret, haset tarafından harekete geçirilir. Solcular, güzel, iyi, doğal olan şeylere, mükemmel bir hayatı, mükemmel bir işi ve mükemmel bir çocuğu olan, her pazar kiliseye giden mükemmel bir aileye baktığında kıskançlık ve nefretle dolup taşar”.

Bunlar, gerçeklikten kopuk hezeyanlar ama ABD’de devletin yönetimindeki tiplerin hezeyanları. 7 Numaralı Ulusal Güvenlik Başkanlık Kararnamesi (NSPM-7) federal güvenlik, istihbarat kurumlarının sol aktivizme, protesto hareketlerine veya ideolojik gruplara yönelik koordinasyonunun artırılmasını talep ediyor; “tespit etme, dağıtma, finansmanını kesme, banka erişimini engelleme, tutuklama ve yargılama” gibi araçları siyasal mücadele alanı içine alıyor. Böylece, muhalefet, farklı görüşlere sahip yurttaşlar değil, ulusal güvenlik tehdidi olarak kodlanıyor. NSPM-7, göç, ırk, toplumsal cinsiyet konularında eleştirileri, geleneksel Amerikan aile-din değerlerine eleştirileri radikalleşme göstergesi sayıyor; federal kolluk kuvvetlerini sol görüşlü grupları, “cinsiyet aşırılıkçıları” olarak tanımladıkları LGBTQ aktivistleri, Filistin yanlısı aktivistleri hedef almaya yönlendiriyor.

Aynı mantık göçmen politikalarında, iç güvenlik kurumlarının yeniden örgütlenmesinde de görülüyor. ICE’ın (Göçmenlik ve Gümrük Muhafaza Dairesi Polisi) iç güvenlik mimarisinde merkezi önemi artıyor. Geçen hafta Trump yönetimi, ICE personelinin öldürme, darp etme, yanlış tutuklama gibi suçlamalar sebebiyle artık FBI tarafından değil, kendi içinde soruşturulmasına karar verdi. Bu, daha fazla kişinin gözaltına alınması, sınır dışı edilmesi, sokaklarda daha yoğun, sert göçmen operasyonları yürütülmesi, ABD vatandaşlarını da hedef alacak bir şiddet dalgası olasılığını güçlendiriyor.

Bu gelişmelerin arkasında biri yüzey biçimlerine diğeri de uzun dönemli, adeta “tektonik” hareketlere ilişkin iki dinamik var.

Yüzey biçimleri: Trump’ın onaylanma oranı yüzde 34 ve düşmeye devam ediyor. Cumhuriyetçi seçmenin İran savaşına desteği son 5 ay içinde yüzde 86’dan yüzde 63’e düşmüş.

İran savaşının maliyeti 37.5 milyar dolara ulaştı; geçen sunulan 87.6 milyar dolarlık ek bütçe paketinin yerini 200 milyar dolarlık yeni bir talep alacakmış. Savaş, hayat pahalılığı krizini derinleştiriyor; sanayide, tarımda üretim maliyetlerini artırıyor. Kasımda yapılacak ara seçimleri kaybetme olasılığı arttıkça Trump, “Çalınma riski var” söylemiyle seçimlerin sonuçlarını şimdiden hedef almaya başladı.

“Tektonik” hareket: 9/11 olayından bu yana ABD’nin hegemonyası, küresel askeri kapasiteleri giderek daha fazla sorgulanıyor. Engellenemeyen bu eğilim karşısında, Heritage Foundation gibi muhafazakâr elit kesimler, yapay zekâ üstünlüğünü çıkış yolu gören teknoloji oligarşisi, dış rekabet ile iç çatışmaları, ulusal gücü aşındıran tek, bütünleşik bir krizin bileşenleri olarak görüyorlar. Trump’ın ikinci döneminde bu kesim Başkanlık Ofisi’nde egemen oldu; halen melekeleri zayıflamaya devam eden Trump’ı bunlar yönlendiriyor; faşist bir program olan “Project 2025” ile anayasal ve idari yeniden yapılanmayı merkezileştirmeye, askeri ve iç güvenlik bütçesini birbirine bağlayarak artırmaya, antikomünist söylem ile tüm muhalefeti hedef almaya başladılar. Böylece devleti, toplumu dönüştürüyorlar. Bir “süreç olarak faşizm” işte...